Op zoek naar de ander

Van kinds af aan ben ik geïnteresseerd geweest in de ander. Daarnaast kon ik slecht tegen onrecht en pestgedrag. Op de middelbare school vervulde ik, achteraf gezien, vaak de rol van verbinder.

Later, in mijn kunstenaarschap, heb ik mij verdiept in de ontwikkeling van de mensheid, vanaf de prehistorie tot aan de individualisering en de technologische mens die we nu aan het worden zijn.

Mijn focus op de mens kreeg vorm in de naam Zijnsvormgever, die ik mijzelf toedichtte in plaats van kunstenaar. Omdat deze benaming moeilijk over te brengen bleek, heb ik die later veranderd in maatschappelijk geëngageerd kunstenaar met een filosofische inslag.

In het gesprek probeer ik de ander te vinden. Door aandachtig te luisteren en empathie te tonen, zonder te oordelen of te veroordelen. Ik probeer te ontdekken wie iemand werkelijk is, voorbij het verhaal dat iemand over zichzelf vertelt. Wat houdt iemand wezenlijk bezig? Wat raakt iemand en waarom?

Als een mentale acupuncturist probeer ik op dat gevoelige punt een denkbeeldige naald te zetten. Niet om iemand te vertellen hoe het zit, maar om iets aan te raken waardoor iemand zichzelf misschien beter leert begrijpen. Ik hoop daarmee ruimte te scheppen voor bewustwording en nieuwe inzichten waarop iemand zelf verder kan bouwen.

Maar een gesprek is geen eenrichtingsverkeer. Soms word ik zelf geraakt door wat de ander vertelt of door wat er tijdens het gesprek ontstaat. Juist die wederkerigheid maakt voor mij de mooiste gesprekken mogelijk. Momenten waarop we niet alleen de ander, maar misschien ook onszelf een beetje beter leren kennen.

Het interview hieronder is gemaakt voor het The Lighthouse magazine van de Haagse Hogeschool.